Wielkanocne ciasto bananowo-cytrynowe – lekkie, wilgotne i naturalnie słodkie. Prosty przepis na zdrowy deser z nutą cytrusów, idealny na świąteczny stół.
SKŁADNIKI
Potrzebny blender kielichowy i keksówka
Tylko 5 minut pracy, a smak niesamowity! Przetestuj prosty przepis na szybkie i smaczne czekoladowe ciasteczka!
Składniki:
Tydzień w przedszkolu -> tydzień w domu.
Tydzień zdrowia -> dwa tygodnie kataru.
Znasz ten schemat aż za dobrze?
Początki w przedszkolu są jednym z najtrudniejszych okresów dla układu odpornościowego dziecka. I choć nie da się całkowicie wyeliminować infekcji, można zmniejszyć ich częstotliwość i sprawić, że przebiegają dużo łagodniej.
Poniżej znajdziesz 6 fundamentalnych zasad budowania odporności – naturalnie, skutecznie i bez przesady.
Nie chodzi o to, by całkowicie zabronić dziecku słodkiego smaku. Cukry proste są potrzebne, ale najlepiej w formie naturalnej: świeżych i suszonych owoców czy miodu. Jeśli dziecko ma jeść słodycze – niech to będą domowe, zdrowsze wersje, bez sztucznych dodatków.
Dlaczego ograniczamy mleko i pszenicę?
Jeśli nie chcesz eliminować nabiału całkowicie – wybieraj twaróg, ser żółty czy domowy jogurt (max 3x tygodniowo). Mleko sklepowe – odstaw całkowicie.
Zamiast pszenicy wprowadź: żyto, jęczmień, grykę, proso, mąkę kokosową, tapiokę, ziemniaczaną.
👉 Polecane wpisy:
– „Pszenica – jeść czy unikać? Najważniejsze fakty w jednym miejscu”
– „Zespół jelita przesiąkliwego – problem, o którym mówi się coraz częściej”
Dzisiejsza żywność ma coraz mniej mikroelementów. Dzieci często mają niedobory już w wieku przedszkolnym.
Najważniejsze składniki odporności:
Niedobór ma ponad 90% populacji. To fundament odporności.
Więcej informacji na temat witaminy D znajdziesz w poprzednim wpisie: „Witamina D – dlaczego jest tak ważna i jak ją prawidłowo suplementować?„
Warzywa i owoce zawierają jej coraz mniej, a środowiskowe stresory zwiększają zapotrzebowanie. Suplementacja w sezonie infekcyjnym jest uzasadniona.
Dietetyczne spożycie ryb jest niskie, a większość dostępnych ryb jest zanieczyszczona. Dlatego bezpieczniejsze są wyizolowane formy omega-3.
80% odporności siedzi w jelitach – dlatego probiotyki to must-have.
Co stosować?
Dzieci w wieku przedszkolnym są najbardziej narażone na pasożyty. W przedszkolach trudno utrzymać idealną sterylność – na zabawkach, dywanach, klamkach, a nawet w piaskownicy mogą być jaja pasożytów.
Warto co jakiś czas zrobić odpowiednią diagnostykę w tym kierunku. Więcej informacji na ten temat znajdziesz tutaj.
Świeże powietrze to naturalny „trener odporności”.
Kilka wskazówek:
W profilaktyce warto rozważyć również:
Przepis znajdziesz tutaj:
▶ http://portal.bioslone.pl/oczyszczanie/mikstura
Pozdrawiam,
Iwona Prażmo
Kawa z przyprawami korzennymi to nie tylko aromatyczny sposób na zimowe rozgrzanie, ale także napój o właściwościach wspierających organizm – szczególnie tarczycę oraz układ krążenia. Dzięki połączeniu kawy, imbiru, cynamonu, kardamonu i goździków, otrzymujemy napój, który dodaje energii, wspomaga trawienie i poprawia samopoczucie w chłodne poranki.
Ta zimowa kawa korzenna jest delikatna, aromatyczna, pobudzająca i świetnie sprawdza się jako zdrowsza alternatywa dla klasycznych kaw smakowych.
Przyprawy korzenne znane są ze swoich właściwości rozgrzewających i regulujących pracę organizmu:
Połączenie tych składników z kawą tworzy napój, który rewelacyjnie sprawdza się jesienią, zimą i wczesną wiosną.
Powstaje aromatyczna kawa korzenna, która rozgrzewa od środka i pobudza na długie godziny.
Przyprawy takie jak imbir, kardamon i cynamon wspierają metabolizm i poprawiają mikrokrążenie, co jest niezwykle ważne w pracy tarczycy. Regularne włączanie ich do diety może wpływać korzystnie na przemianę materii i ogólne samopoczucie.
Kawa z przyprawami korzennymi to idealny zimowy napój, który łączy pobudzenie, rozgrzanie i właściwości prozdrowotne. Smakuje cudownie, pachnie obłędnie i może stać się Twoim nowym rytuałem chłodnych poranków.
Wypróbuj ten prosty przepis i zakochaj się w aromatycznej kawie na nowo!
Imbir to przyprawa stosowana na całym świecie, a w Polsce wciąż mam wrażenie – trochę niedoceniana. Sięgają po niego najczęściej kobiety w ciąży przy mdłościach albo osoby z przeziębieniem. A szkoda! Bo imbir zasługuje na stałe miejsce w codziennej diecie.
Często polecam moim pacjentom dodawanie go do gotowanej kawy – z imbiru, cynamonu, goździków i anyżu. To świetny sposób na codzienną małą „terapię rozgrzewającą”, szczególnie w sezonie jesienno-zimowym.
W większych ilościach imbir działa już leczniczo — i tu zaczyna się magia.
Imbir:
Badania in vitro i przeglądy wskazują, że ekstrakty z imbiru (Zingiber officinale) wykazują aktywność antybakteryjną wobec Staphylococcus aureus i innych bakterii Gram-dodatnich. W warunkach laboratoryjnych efekty te bywają znaczące, jednak to nie zastępuje badań klinicznych porównujących imbir bezpośrednio z antybiotykami u ludzi.
👉 Badanie można przeczytać tutaj:
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10140911/?
Wystarczy wrzucić wszystko do blendera i zmiksować:
👉 Pić 1–2 razy dziennie, zależnie od potrzeby.
Imbir działa jak naturalny lek przeciwbólowy – badania pokazują skuteczność porównywalną z ibuprofenem.
Rewelacyjny przy:
👉 Przegląd badań o działaniu przeciwbólowym:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3665023/
Badania kliniczne na pacjentach z cukrzycą typu II pokazują, że suplementacja imbiru może obniżać glukozę na czczo oraz HbA1c. Na przykład w randomizowanym badaniu (2 g imbiru dziennie przez 10 tygodni) stwierdzono spadek glukozy na czczo i HbA1c w porównaniu z placebo. PubMed Inne badanie (12 tygodni, 2 g/d) również odnotowało znaczącą redukcję tych parametrów. PMC Meta-analizy sugerują, że imbir może być obiecującym wsparciem w terapii cukrzycy typu 2, choć autorzy podkreślają potrzebę dalszych, większych i lepiej kontrolowanych badań. PubMed+1
Dlatego imbir zdecydowanie powinien znaleźć się w diecie osób z IO lub predyspozycją do zaburzeń glikemii.
Imbir zawiera gingerol, który według badań:
👉 Przegląd badań:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30009484/
Imbir jest przedmiotem badań również w kontekście refluksu żołądkowo-przełykowego (GERD). W literaturze pojawiają się dane wskazujące, że preparaty zawierające imbir mogą redukować objawy refluksu, m.in. dzięki właściwościom prokinetycznym i przeciwzapalnym. Nutrafoods+2PMC+2
Przykładowo, w jednym badaniu retrospektywnym pacjenci z GERD przyjmowali roślinne leki, wśród których najczęściej stosowany był świeży korzeń imbiru (Zingiberis Rhizoma Recens), a po 30–60 dniach obserwowano znaczną poprawę objawów refluksu. PubMed
To świetna opcja dla osób, które chcą uniknąć leków obniżających kwas żołądkowy.
Imbir:
Wypicie szklanki wody z odrobiną imbiru przed posiłkiem daje świetne efekty.
Mangan jest kluczowy dla:
👉 A większość ludzi ma jego niedobory.
Dlatego imbir to skarb, który warto włączyć do diety każdego dnia!
Ta mikstura to naturalny sposób na:
Warto stosować ją codziennie – szczególnie w sezonie infekcyjnym!
Zobacz inne moje wpisy dotyczące odporności:
Pozdrawiam,
Iwona Prażmo
Według oficjalnej piramidy żywienia to zboża, a szczególnie pszenica mają stanowić podstawę naszej diety.
Ja mam jednak zupełnie inne zdanie. Widzę wpływ pszenicy na jelita u moich podopiecznych każdego dnia.
Tak jak każde żywe stworzenie ma swoje mechanizmy obronne, tak samo mają je rośliny. I wbrew temu, co się powszechnie sądzi, zboża nie są tutaj wyjątkiem. Wykształciły substancje chroniące je przed zjedzeniem – a jedną z najważniejszych grup są lektyny.
Lektyny to białka wiążące węglowodany, które u człowieka nie ulegają trawieniu.
Powody są dwa:
Efekt?
👉 Lektyny przenikają przez jelita w formie nienaruszonej.
👉 Przyczepiają się do receptorów komórek jelitowych i zwiększają przepuszczalność jelit („leaky gut”).
👉 Dostają się do krwiobiegu, gdzie układ odpornościowy traktuje je jak intruza.
I tu zaczyna się dramat.
Powstaje przewlekły stan zapalny. Przeciwciała, które powstają przeciwko lektynom, mogą pomylić je z komórkami naszego ciała (bo mają podobne sekwencje aminokwasów). To mechanizm zwany mimikrą molekularną – znany czynnik rozwoju wielu chorób autoimmunologicznych (https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3705319/).
To nie wszystko.
Lektyny obecne w pszenicy mogą wiązać się z receptorami leptyny – hormonu sytości.
W praktyce może to prowadzić do:
Bardzo problematyczna jest obecna w pszenicy frakcja WGA (aglutynina zarodków pszenicy), która wpływa na enzym transglutaminazę, odpowiedzialną za modyfikację białek w całym organizmie. Zaburzenia w jej pracy to prosta droga do nieprawidłowych reakcji układu odpornościowego i ogólnoustrojowych stanów zapalnych.
Zboża (a zwłaszcza pszenica) zawierają także fityniany, które silnie wiążą minerały:
Czyli pozbawiają nas tego, czego najbardziej potrzebujemy.
Kiedyś radzono sobie z tym dzięki prawdziwemu zakwasowi – np. własnoręcznie wypieczony chleb żytni na zakwasie (możesz znaleźć przepis na moim blogu ➜ https://nutri-health.pl/chleb-zytni-na-naturalnym-zakwasie/. Niestety – większość „chlebów na zakwasie” w sklepach nie ma z tym wspólnego poza nazwą.
Największym problemem nie są wszystkie zboża jako grupa, lecz współczesna pszenica – wielokrotnie modyfikowana, krzyżowana, obciążona wyższą zawartością glutenu i frakcji białkowych, które mogą nasilać stany zapalne, problemy jelitowe i reakcje immunologiczne.
To właśnie od wyrzucenia pszenicy z diety większość osób powinna zacząć – i bardzo często poprawa pojawia się szybciej, niż się spodziewają.
➡ U osób z chorobami autoimmunologicznymi, metabolicznymi, przewlekłymi – eliminacja zbóż (a pszenicy przede wszystkim) czasem jest konieczna, by rozpocząć proces regeneracji.
➡ U osób zdrowych – umiarkowane ilości pełnych zbóż mogą być elementem dobrze zbilansowanej diety. Nasz mikrobiom też potrzebuje różnorodnych źródeł błonnika, a zboża mogą być jednym z nich.
➡ Pszenicę warto wykluczyć w ogóle – to dziś najbardziej zmodyfikowane i problematyczne zboże, które najczęściej pogarsza trawienie, glikemię i stan zapalny.
➡ U osób z nadwagą lub insulinoopornością – miesięczna eliminacja zbóż potrafi dać bardzo szybkie i widoczne efekty.
Piramida żywienia twierdzi, że „zboża powinny być podstawą”.
A ja widzę, że podstawą powinna być żywność, która realnie służy Twojemu organizmowi, a nie ta, która pasuje do schematu sprzed 30 lat.
I w kolejnych wpisach dokładnie o tym opowiem – co jeść zamiast i jak zrobić to mądrze, bez skrajności.
Pozdrawiam 💚
Iwona Prażmo
Dieta większości ludzi jest bardzo uboga w składniki odżywcze — witaminy i minerały — a jednocześnie pełna chemii i toksyn. Do tego dochodzi chroniczny stres i dysbioza w układzie pokarmowym. W takich warunkach coraz częściej mówi się o problemie znanym jako „nieszczelne jelita”, inaczej: Zespół Jelita Przesiąkliwego (ang. leaky gut syndrome).
Nie jest to już tylko teoria — badania potwierdzają, że zaburzenie integralności bariery jelitowej istnieje i może być związane z wieloma problemami zdrowotnymi. (https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25407511/)
Może Ci się to wydawać zaskakujące, ale wiele schorzeń może wynikać z nadmiernej przepuszczalności jelit. Już starożytny Hipokrates mówił, że „wszystkie choroby zaczynają się w jelitach”. Dziś wiemy, że miał rację.
W przypadku Zespołu Jelita Przesiąkliwego w ścianie jelita tworzą się mikroszczeliny i mikrotunele, przez które przenikają toksyny, bakterie i niedotrawione cząstki pokarmu. W efekcie organizm uruchamia mechanizm zapalny, który może prowadzić do przewlekłych dolegliwości.
Jedno z przeglądowych badań podkreśla, że zaburzenia bariery jelitowej są silnie powiązane z przewlekłym stanem zapalnym i chorobami metabolicznymi. (https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37505311/)
Inne natomiast wskazują na związek między podwyższonym poziomem zonuliny, uszkodzeniem bariery jelitowej i chorobami autoimmunologicznymi. (https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10671756/?)
Tak naprawdę większość chorób jest powiązanych ze złym stanem jelit. Złe środowisko w jelitach prawie zawsze kończy się rozszczelnieniem i zwiększoną przepuszczalnością. Nie ma więc skutecznej terapii bez uwzględnienia pracy układu trawiennego niezależnie od schorzenia.
Jeśli masz wiele opisanych powyżej objawów, problem najprawdopodobniej dotyczy również Ciebie. Warto więc przyjrzeć się swojemu stylowi życia i już teraz wprowadzić zmiany:
Umów się na indywidualną konsultację z dietetykiem klinicznym w Lublinie.
W poradni Nutri Health pomogę Ci znaleźć przyczynę problemów trawiennych i opracuję spersonalizowany plan terapii jelitowej, który przywróci równowagę mikroflory i poprawi Twoje samopoczucie.
Od lat odkładanie tkanki tłuszczowej było – i bardzo często nadal jest – kojarzone z nadmierną ilością spożywanych tłuszczów. Faktem jest, że tłuszcz w diecie ma największą wartość kaloryczną w porównaniu do białek i węglowodanów (1 g = 9 kcal). Uznawany jest często za składnik pokarmowy, który najbardziej przyczynia się do tycia. Właśnie dlatego powstały diety odchudzające oparte na ograniczeniu tłuszczu.
Zacznijmy od podstaw: czy powinniśmy bać się wysokiej ilości kalorii, którą dostarczają tłuszcze? Po pierwsze – nie jesteśmy w stanie dokładnie ocenić swojego zapotrzebowania kalorycznego. Wzory typu Harris-Benedict uwzględniają wiek, wagę, wzrost i płeć, a potem aktywność fizyczną. Ale co z innymi czynnikami – chorobami, stresem, typem metabolicznym, poziomem toksyn w organizmie czy efektywnością trawienia? Każdy organizm działa inaczej. Wyniki analizy składu ciała czy wzory to jedynie przybliżenie.
Mam nadzieję, że sens opierania się tylko i wyłącznie na liczeniu kalorii jest teraz jaśniejszy. Składnikiem, który ma dużo większy potencjał, jeśli chodzi o powodowanie tycia są węglowodany!
Zaskakujące? Może, ale jeśli weźmiemy pod uwagę działanie hormonu insuliny – wszystko staje się jasne.
Insulina to hormon produkowany przez trzustkę, który odpowiada za transport glukozy do komórek i magazynowanie nadmiaru energii w formie kwasów tłuszczowych. Im większy skok glukozy we krwi, tym większy wyrzut insuliny. Jeśli zjesz wysoko-węglowodanowy posiłek – skok glukozy jest znaczny, insulina mocno działa, a nadmiar energii odkłada się jako tkanka tłuszczowa.
Tymczasem tłuszcz spożyty w rozsądnej ilości nie powoduje gwałtownych skoków glukozy. To oznacza, że trzustka nie jest przeciążona, a Ty dłużej odczuwasz sytość.
Tłuszcze w diecie pełnią ogromną rolę w organizmie:
Oczywiście – wszędzie potrzebny jest zdrowy rozsądek. Posiłek oparty na tłuszczach i jednoczesny duży ładunek węglowodanów może sprzyjać odkładaniu tłuszczu. Istotna jest ilość tłuszczu oraz skład pozostałych makroskładników. Istotny jest również bilans kaloryczny – każda dieta, która będzie zawierać nadmiar kalorii względem naszego zapotrzebowania doprowadzi do odkładania tkanki tłuszczowej. Osoby, które przez długi czas jadły dietę bardzo niskotłuszczową, mogą mieć trudności z trawieniem większej ilości tłuszczu.
Ten wpis ma za zadanie uświadomić Ci jedno: nie trzeba bać się tłuszczów – trzeba je spożywać, ale właściwe i jakościowo dobre. Wybieraj tłuszcze pochodzenia zwierzęcego z naturalnych źródeł (zwierzyna z hodowli ekologicznej), nasiona, orzechy, awokado, oliwę z oliwek, tłuszcz kokosowy oraz masło z mleka krów pasących się naturalnie. Wyeliminuj z diety rafinowane oleje roślinne, tłuszcze trans i wszystkie „oleje roślinne” w przetworzonej żywności. Smaż tylko na smalcu, klarowanym maśle, oliwie z oliwek lub oleju kokosowym.
Tłuszcze w diecie to nie wróg — to sprzymierzeniec Twojego zdrowia, hormonów i metabolizmu. Wykorzystaj je mądrze i w dobrych proporcjach.
Pozdrawiam,
Iwona Prażmo
To, co zjesz rano, ma bezpośredni wpływ na Twoją zdolność skupienia i tempo myślenia.
Zależność śniadanie a koncentracja wynika z biochemii mózgu – odpowiedni dobór białek i tłuszczów wspiera produkcję neuroprzekaźników takich jak dopamina i noradrenalina, które odpowiadają za koncentrację, energię i motywację. Dlatego pierwszy posiłek dnia powinien być przemyślany – to on „programuje” Twój mózg na resztę dnia.
W kontroli pracy mózgu współzawodniczą dwa aminokwasy: L-tyrozyna i L-tryptofan.
L-tyrozyna to prekursor dopaminy i noradrenaliny – neuroprzekaźników odpowiedzialnych za czujność, koncentrację i szybkość myślenia.
Z kolei L-tryptofan przekształca się w serotoninę, która spowalnia reakcje i zwiększa senność.
Jeśli Twój pierwszy posiłek będzie bogaty w L-tyrozynę, dotrze ona do mózgu jako pierwsza.
Efekt? Lepsza wydolność umysłowa i skupienie przez cały dzień.
Natomiast jeśli do mózgu szybciej trafi L-tryptofan – zwiększy się produkcja serotoniny, a Ty możesz czuć się ospały, rozkojarzony i łapać tzw. „zawiechę”.
📖 Zobacz badanie o wpływie aminokwasów na funkcje poznawcze (PubMed)
Wybieraj produkty bogate w L-tyrozynę, czyli:
Unikaj natomiast produktów bogatych w L-tryptofan:
L-tryptofan potrzebuje węglowodanów, by przedostać się do mózgu.
Dlatego lepiej zostawić węglowodany na kolację, a nie na śniadanie.
Pierwszy posiłek dnia programuje gospodarkę insulinową na resztę dnia.
Jeśli rano zjesz węglowodany, poziom glukozy gwałtownie wzrośnie, a insulina pójdzie w górę.
Potem glukoza spadnie – i pojawi się ochota na podjadanie.
Śniadanie oparte na białku i tłuszczach stabilizuje poziom cukru we krwi, wydzielanie insuliny i poziom energii.
To kluczowe szczególnie przy odchudzaniu i insulinooporności, bo insulina to hormon anaboliczny – sprzyja odkładaniu tłuszczu.
📚 Dowiedz się więcej o wpływie insuliny na metabolizm (PubMed)
💡 Sprawdź mój e-book „Jak pokonać insulinooporność” – jeśli chcesz lepiej zrozumieć, jak zarządzać cukrem i energią przez cały dzień.
Najlepiej sprawdzą się:
Unikaj owsianki, bułek, płatków śniadaniowych i bananów – szczególnie jeśli zmagasz się z insulinoopornością lub problemami z koncentracją.
Umów konsultację indywidualną w
👉 Poradni dietetycznej Nutri Health – dietetyk Lublin
Podczas spotkania wspólnie przeanalizujemy Twoje wyniki badań, styl życia i nawyki żywieniowe, by dobrać dietę wspierającą koncentrację, metabolizm i równowagę hormonalną.
Pozdrawiam,
Iwona Prażmo
Nie ma 100% niezawodnej odporności. Każdy z nas prędzej czy później złapie jakąś infekcję — i to jest normalne. Ważne jednak, by nie zdarzało się to zbyt często i nie trwało zbyt długo.
Jeśli infekcje pojawiają się częściej niż raz czy dwa razy w roku, to znak, że układ odpornościowy potrzebuje wsparcia, a nasz organizm prawdopodobnie zmaga się z zaburzeniami metabolicznymi.
Układ odpornościowy bardzo często „siada” jako pierwszy, gdy w organizmie pojawiają się zaburzenia metaboliczne. Dlatego jeśli naprawdę chcemy wzmocnić odporność, warto zacząć od wyrównania gospodarki metabolicznej.
Przyczyn takich zaburzeń może być wiele: niedobory witamin i minerałów, toksyny, pasożyty, przewlekłe zakażenia, metale ciężkie, prozapalna dieta, stres czy brak snu.
Aby poznać źródło problemu, warto wykonać przynajmniej podstawowe badania krwi, które mogą wskazać, w którym kierunku warto pogłębić diagnostykę. Bez tego działamy po omacku. Każdy organizm jest inny, a te same objawy mogą mieć różne przyczyny.
Jeśli chcemy wzmocnić odporność, powinniśmy unikać dodatkowych obciążeń dla układu immunologicznego.
Układ odpornościowy ma jedno główne zadanie: zwalczać patogeny.
Jeśli jednak stale zajmuje się neutralizowaniem toksyn, niedotrawionych resztek pokarmowych i stanów zapalnych – po prostu nie ma siły bronić organizmu przed infekcjami.
Zaburzenia trawienia takie jak zbyt mała ilość kwasu żołądkowego, infekcje pasożytnicze, dysbioza i nieszczelne jelita (tutaj znajdziesz prace naukową na ten temat) sprawiają, że do krwiobiegu trafiają patogeny i niestrawione cząstki pokarmowe. Wtedy układ odpornościowy zaczyna walczyć nie tylko z wirusami, ale również z substancjami pochodzącymi z układu pokarmowego, które nie powinny się tam znaleźć..
W dzisiejszych czasach toksyny są wszędzie — w powietrzu, jedzeniu, ubraniach, kosmetykach, a nawet w meblach.
Szczególnie niebezpieczne są metale ciężkie, które zaburzają podstawowe funkcje metaboliczne i osłabiają odporność.
Choć trudno ich całkowicie uniknąć, warto ograniczać kontakt z przetworzoną żywnością, substancjami chemicznymi i regularnie wzmacniać mechanizmy detoksykujące organizmu. Jeśli natomiast podstawowe wyniki badań sugerują, że może być problem z przytłoczeniem organizmu metalami ciężkimi, warto wykonać odpowiednie badania w tym kierunku. Może tutaj posłużyć analiza pierwiastkowa włosów, diagnostyka biorezonansem, onkopakiet i inne badania pierwiastkowe z krwi lub specjalistyczne badania moczu.
Ciekawym, często pomijanym aspektem obciążenia układu odpornościowego są pasażerowie na gapę – pasożyty jelitowe, czy grzyby np. tak często spotykany przerost candidy. Choć nie zawsze da się je wykryć standardowymi badaniami, w praktyce obserwuję, że u pacjentów z przewlekłymi infekcjami lub częstymi przeziębieniami bardzo często tutaj leży problem.
Jak one działają?
Dlatego w diagnostyce obciążeń układu immunologicznego warto rozważyć metodę mniej inwazyjną i bardziej przystępną cenowo, taką jak diagnostyka biorezonansem za pomocą urządzenia medycznego Bicom Optima – pomaga zidentyfikować obciążenia pasożytnicze, grzybicze, bakteryjne i wirusowe oraz umożliwia ich eliminację.
Im uboższa dieta, tym większe ryzyko niedoborów i słabszej odporności.
Pokarmy mogą działać pro- lub przeciwzapalnie. Gluten, lektyny ze zbóż, nabiał czy inne nietolerowane białka mogą stymulować układ odpornościowy i prowadzić do przewlekłych stanów zapalnych.
Pierwszy krok do wzmocnienia odporności to:
Jeśli podejrzewasz nietolerancje pokarmowe, warto wykonać test na nietolerancje (IgG zależne) lub skonsultować się z dietetykiem.
Nawet najlepsza dieta nie jest dziś w stanie pokryć pełnych potrzeb organizmu. Przy już istniejących problemach zdrowotnych warto więc sięgać po suplementację celowaną, opartą na wynikach badań.
Pamiętaj jednak – suplementacja nie zastąpi zdrowej diety!
Jednym z kluczowych suplementów wspierających odporność jest witamina D, której niedobór ma związek z osłabieniem bariery immunologicznej.
Warto wiedzieć, że:
➡️ Zapoznaj się z moim poprzednim wpisem na temat suplementacji witaminy D
Osoby, które często łapią infekcje, bardzo często śpią zbyt mało.
Niedobór snu to jeden z największych stresorów dla organizmu – zaburza pracę hormonów, zwiększa poziom kortyzolu i osłabia układ immunologiczny i możliwości regeneracyjne organizmu.
Dlatego sen przed 22:00 to nie tylko luksus, ale profilaktyka chorób i wsparcie odporności.
Pozdrawiam,
Iwona Prażmo